Este proxecto nace dunha aproximación á artesanía dende un lugar contemporáneo, sensible e atento ao proceso. Unha práctica que revisita a tradición sen repetila, buscando novas formas de relación entre o corpo, o material e o tempo.
O interese non está só no resultado final, senón no camiño que percorre cada peza: a observación, o contacto, a espera e a transformación. Unha linguaxe expresiva que se constrúe pouco a pouco, dende a experiencia directa co material.
As pezas xorden da unión entre o corpo e o material. Do xesto, da presión das mans, do ritmo e da atención. É nese encontro onde aparecen obxectos que falan de ambas partes e que se afastan da forma imposta para deixar espazo ao orgánico.
A cerámica convive coa obra gráfica e co textil, entendidas todas elas como extensións dunha mesma investigación. Pezas únicas, utilitarias ou escultóricas, que conservan a memoria do proceso e do tempo necesario para existir.
As mans marcan o camiño.
